Seninle olan dünyamın kıyameti koptu artık..

Belki acı çekeceğim,beynime saplanmış bir sancı gibi
kıvrandıracak sensizlik beni ama unutacağım.
Belki bir an elim telefona gidecek,hatta numaranı çevireceğim
ve hatta telefonunu çaldıracağım.
odanda çınlayan benim telefonumun sesi,
fakat sen daha açmadan kendime hakim olacağım,
sesini duymamaya alıştıracağım kulaklarımı.
Belki dokunduğun eşyalara dokunacağım kimi zaman .
Burnum kokunu duymak için kapanacak yastığına yüzükoyun.
Bir süre sonra başımı kaldıracağım yastığından.
Başımı dik tutmasını öğreneceğim.
Kimbilir belki duyduğum bir şarkıda seni yaşayacağım.
Gittiğim bir yerde seni anacak sesim ama susacağım sesime hakimiyetle.
Bir gülüş, bir sesleniş ,bir yürüyüş sen sandıracak bana
ve bakacağım o yana.
Sensizliği görünce ağlayacak belki yanılan gözlerim;
fakat sana dokunamamayı öğrenen ellerimle sileceğim yaşlarımı damlamadan. Belki nefes almak seni hatırlatacak bana.
Gerekirse bu nefeside keseceğim.
Seni unutacağım,evet çok acı çekeceğim,
beynime saplanmış bir sancı gibi kıvrandıracak yokluğun.
Unutmak benim kutup yıldızım olacak .
Bu kaybolmuşluk son bulucak .
Kimbilir sana hitap eden kaç mektup daha yazacağım yarım kalan anlatılamayan Kalemim
belki uzun süre kıvranacak satırlarda özlem sözcükleri ile..
Kıvransın kıvranabildiği kadar ,
daha olmazsa elime geçen tüm kalemleri kıracağım
'SEVİLDİĞİNİ UNUT ÇÜNKÜ SEVDİĞİMİ UNUTTUM'
diyecek sana bir zamanlar
'SENİ SEVİYORUM'
diyen dudaklarım Belki 'UNUTTUM' diyecek.Kalemleri kırmaktan kanayacak ellerim.
Kolay olmayacak seni unutmak
Acı çekeceğim saniye saniye ,nefes nefes.
Kah ağlayacak geceler boyu uykusuz gözlerim ,
kah dünya dar gelecek ,
bir boşluğun içinde yuvarlanacağım, korkacağım .
Anılarım kabus olacak gözümde ,beynimde canlanan.
Sensizlikle dost olacağım tüm iyimserliğimle .
Seninle olan dünyamın kıyameti koptu artık .
Unutmak azraili olacak o sevginin .
Zamanı geldi emrimi verdim azrailime,
canını alacak sevgimin ....