Dünyaya gelmek için hazırlanıyormuş bebek. Dünyaya gelmeden bir gün önce ALLAH’IN huzuruna gelmiş. Ve aralarında şöyle bir konuşma geçmiş;
            —Ya RABB’im beni dünyaya gönderecekmişsiniz yarın. Evet demiş RABB’im. Yarın dünyaya gideceksin
—   Ama ben korkarım
—   Seni koruması için bir melek verdim “o” koruyacak.
           —Peki, ama dünyada birçok kötü insan, birçok kötülük var ben kendimi savunamam ki.
—   Seni koruması için bir melek verdim seni o koruyacak.
        O sırada cennette bir sessizlik olmuş. Bebek anlamış dünyaya gitme vaktinin geldiğini. Son bir kez daha sormuş bebek
               — Peki, beni bütün kötülüklere karşı koruyacak olan meleğin adı ne?
                — O meleğin bir ismi yok ama sen ona seslenmek istersen “anne” diyeceksin. Anne.
     
              Anne, anne, anne, hangimiz meleklerimizin kıymetini biliyoruz? Onların kıymetlerini bilelim bizi tüm kötülüklere karşı koruyan, besleyen, giymeyip giydiren, yemeyip yediren, uykusuz kalıp başımızda sabahlayan annelerimizin kıymetlerini bilelim. Ne kadar kıymet bilsek bile haklarını ödeyemeyiz. Peygamber Efendimiz a.s dediği gibi “cennet annelerimizin ayakları altındadır”