Ne güzel çocuklardık dedim bian...
Kayıp giderdi zamanve herbişey,umursamazdık dünyada kirli her ne varsa;bulaşmamıştı bize henüz çünkü!
Biz temizdik,toz bulutu yoktu gözlerimizi kaplayan...
Bizi üzene hayırdı cevabımız,biz olmuştuk bile,e daha ne vardı hayata gözlerimizi açmaya,
_ok vardı ; _ ok varmış...
Daha doğarken 1_0 yenik doğmuşuz hepimiz,yenilgiyi kabullenmişiz!
Sıkıyorsa etme!..
Yol yalnızca çakıllı değilmiş,tepeleyip geçmesi kolayından...
Tepelenmek varmış, biz daha doğarken tepelenmişiz!
Biz ne güzel çocuklarmışız!
Keşke göbek bağımız hiç kesilmeseymiş, ana rahminden beri...
Ora ne güzel yermiş!
Kaçışı yokmuş! Ne annemizin ne bizim!
Dokunamıyormuş kimse,biz başımız eğik; ezikken rahatmışız....
Ne güzel çocuklarmışız biz!
Güzel kelimelerimizin yerleştiği bir oyuk hep varmış!
Böyle kağıt aralarına sıkışmazmış ruhumuz....
İçi gülermiş gözlerimiz düşünmezmiş!
Yolu kaybetmezmiş bir ovaymış ruhumuz,kaçacak yerimiz yokmuş,kaçmaya nedenimizde....
Ne güzel çocuklarmışız biz!
Büyümüşüz!
Bir oyuk bulmuşuz!
Oyulmuşuz!
Oynamayınca
Kovulmuşuz!